دانشجویان گلستان

براي آخر هفته با دوستان قرار ويلاي لواسان را مي گذاريم . قرار مي شود من وحميد و شاهد با هم برويم و بقيه دوستان از جاده لشکرک با دوستان جديد بيايند. تصور يک مهماني دوستانه را در ذهن خود دارم تا اينکه پس از رد شدن از پل رودخانه وارد اولين خيابان مي شويم و جلوي يک ويلاي دوبلکس توقف مي کنيم.
وارد ويلا که شدم همه چيز عادي به نظر مي رسيد. در فضاي باز ويلا وسايل درست کردن کباب و چند ميز و صندلي ديده مي شود. وقتي داخل شدم چند دختر و پسر زود تر از ما رسيده بودند.

با آنها دست مي دهيم و يک گوشه دنج را براي خودم انتخاب ميکنم. احساس مي کنم اين پارتي که به مناسبت ورود حديث به دانشگاه است با بقيه پارتي ها فرق دارد. حضور چند غريبه با ظاهري متفاوت آزارم مي دهد اما تحملشان مي کنم. پس از حضور همه دوستان جشن شروع مي شود. اين غريبه هاي تازه وارد شروع به حرکات عجيبي مي کنند که واقعا چندش آور بود.
رقص هاي عجيب، حرف هاي رکيک و در مواردي سجده هاي چپ اندر قيچي با لباس هاي مزخرف، وقتي در مورد آنها جويا شدم تازه فهميدم شيطان پرست هستند.

در بين آنها جنسيت مهم نيست. مردان حتي آرايش و زيور آلات به خود متصل مي کنند. نشان هاي فرقه خود را با استفاده از آتش روي بدنشان نقش بسته بودند.
ديگر با ديدن اين صحنه هاي خز و بنجل به قول بچه ها از مهماني خارج شدم و تا اول لشگرک در حال قدم زدن به خدا، شيطان و خودم فکر مي کردم...

 صدور نامه سرگشاده‌اي؛

بسيج دانشجويي 142 دانشگاه كشور با صدور نامه‌اي خطاب به نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و رئيس قوه قضائيه، ضمن محكوم كردن اقدام خطرناك نمايندگان در تصويب طرح سفارشي جاسبي، خواستار بازنگري فوري در اين تصميم اشتباه شدند.

به گزارش حوزه دانشگاه خبرگزاري فارس، متن كامل بيانيه بسيج دانشجويي 142 دانشگاه كشور به شرح ذيل است:
بسمه تعالي
روزهاي شنبه و يكشنبه هفته‌ي اخير مورخ 28 و 29 خرداد ماه 89 شاهد وقوع دو اتفاق باورنكردني در دو قوه‌ي مقننه و مجريه بوديم كه اذهان بيدار دانشجويان را در بهت و ابهام فرو برد.
خبر اول اقدام شعبه 29 مجتمع قضايي شهيد بهشتي در توقف اجراي مصوبه‌ي اخير شوراي عالي انقلاب فرهنگي در اصلاح اساسنامه‌ي دانشگاه آزاد و خبر دوم مصوبه‌اي بود كه از مجلس شوراي اسلامي بيرون آمد و محتواي آن بي‌اعتبار كردن  . . .

هوالحبیب

علی اکبر های خمینی

برای جشن میلاد حضرت زینب(س) از یکی از پرستارهای آسایشگاه جانبازان قطع نخاع دعوت کردیم برای صحبت و خاطره گویی. پرستاری که خودش جانباز جنگ بود.

گفت بعد تهدید هسته ای اوباما و دیدار حضرت آقا با فرماندهان ارتش و سپاه داشت باورم می شد که این تهدید جدی است. مانند همیشه صبح ها که برای گرفتن خون به بخش رفته بودم با یکی از جانبازهای قطع نخاع از گردن شروع به صحبت کردم که آره اوباما ایران رو تهدید به جنگ کرده.

اون جانباز جوابی به من داد که هیچ چیز در قبالش نداشتم بگویم.

گفت ما رو از چی می ترسونه! شما ها ما رو خاکریز کنید و برید جلو!

منبع : قمار بازhttp://hoseinzadeh64.blogfa.com/post-78.aspx

قدرت‌های استکباری دانسته‌اند که امروزه از طریق جنگ سخت و جنگ‌افزارهای نظامی نمی‌توان به موفقیت رسید؛ بنابراین سعی می‌کنند با تمرکز بر مسائل فکری، ایدئولوژیک و فرهنگی و با گشودن جبهه جنگ نرم، به اهداف خود دست یابند.

دکتر محمدرضا امینی، دبیر همایش «استراتژی رسانه‌های داخلی مقابل جنگ نرم» در نشست رسانه‌‌‌ای خود با بیان این نکته افزود: آنها با استفاده از تکنولوژی ارتباطی مانند سایت‌ها، وبلاگ‌ها و... می‌خواهند تأثیرگذاری کنند.دبیر همایش استراتژی رسانه‌های داخلی با جنگ نرم درخصوص درگیری قشر دانشجو و دانشگاهیان برای مقابله با جنگ نرم اظهار داشت:‌اولاً درک کنیم که این هم یک نوع جنگ است و گمان نکنیم جنگ، فقط جنگ نظامی و سخت است. درک اینکه در شرایط جنگ نرم قرار داریم، کمک می‌کند تا واقعیات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی پیرامونمان را بهتر ببینیم. نکته دیگر اینکه باید درک کنیم اگر در رابطه با یک پدیده از سوی رسانه‌های بیگانه چند مؤلفه به صورت ظاهراً صحیح القا می‌شود، مؤلفه‌های فراوان دیگری هم وجود دارد که در قالب این چند مؤلفه صحیح، به صورت خلاف واقع و کذب به خوراک فکری برای . . .

"بسم الله الرحمن الرحیم"

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ «1» لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ «2» وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ «3» وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ «4» وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ «5» لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ «6»

بگو : اى كافران ! « 1» آنچه را شما مي  پرستيد ، من نمي  پرستم ، « 2» و نه شما آنچه را من مي  پرستم ، مي  پرستيد ، « 3» و نه من آنچه را شما پرستيده ايد ، مي  پرستم ، « 4» و نه شما آنچه را كه من مي  پرستم ، مي  پرستيد . « 5» دين شما براى خودتان ، و دين من براى خودم . « 6»

ما را به حال خود بگذاريد . . .